تجربه های کودکی و تاثیر آن بر شخصیت شما در بزرگسالی

تجربه های دوران کودکی می تواند بر رفتار و شخصیت دوران بزرگسالی تاثیر بگذارد حتی اگر از وجود این ارتباط آگاه نباشیم. ویژگی های شخصیتی ارثی نیستند، بلکه بیشتر ویژگی های شخصیتی نتیجه ی تجربیاتی است که در زندگی خود با آنها مواجه می شویم. مهمترین و حساس ترین مرحله شکل گیری شخصیت، رفتار اجتماعی و خصوصیات فردی انسان، مرحله کودکی هر فرد است که این رفتارها تا حدودی تاثیر گرفته از محیط، آموزش ها می باشد. دوران کودکی مهم ترین مرحله رشد و تکامل جسمی و روانی کودک می باشد و آسیب در این دوران پیامدهای طولانی مدت در آینده را در پی خواهد داشت و خصوصا آسیب ها و آزارها به کودکان چون کمتر قابل شناسایی می باشد و برای کودکان معمولا قادر به بیان آسیب نمی باشند می توان گفت پیامدهای غیرقابل جبران درحال و آینده برای کودک اتفاق می افتد. 

اهمیت دوران کودکی

اهمیت زندگی خانوادگی برای کودکان به مراتب از افراد بزرگسال بیشتر است. چرا که کودک اولین تجربیات خود را در زندگی کردن با دیگران می آموزد. در محیط خانواده، پایه رشد و فعالیت های آینده کودک فراهم می شود. در روابط ما با اطرافیان و دوستان عشق و محبت حکمفرما است یا خصومت و نفرت، تا حد بسیار زیادی به تربیت خانوادگی بستگی دارد. اصولا کلیه رفتارهای دوران نوجوانی، جوانی و بالاتر، چه اجتماعی باشد و یا ضد اجتماعی، در نتیجه تجربیات گذشته به وجود می آید و با توجه به این تجربیات است که میتوان این حالات و رفتارها را توجیه کرد.

تجربیات در کودکی و تاثیر آن بر شخصیت شما در بزرگسالی

Alfred Adler اعتقاد داشت آرزوها و غرایض ما هنگام کودکی شکل می گیرد و سپس همه ی دوران بزرگسالی تحت تاثیر این تجربیات دوران کودکی قرار خواهیم گرفت. انسان ها تلاش می کنند به آرزوهایی برسند که در دوران کودکی آنها را ایجاد کرده اند.

” بزرگسالی در ادامه ی تجربیات دوران کودکی است. “

افراد بزرگسال با همه ی رفتار ها و ویژگی های شخصیتی که دارند در ادامه ی تجربیات کودکی خود قرار دارند که در گذشته آن را پشت سر گذاشته اند. نتیجه ی اصلی این است که تجربیات دوران کودکی نه تنها بر دوران بزرگسالی تاثیرمی گذارد بلکه مشخص می کند که ویژگی های شخصیتی و رفتاری یک فرد بالغ و بزرگسال دقیقا چگونه است. اکثر افراد تجربه های منفی در دوران کودکی شان داشتند و برخی از این تجربیات هنوز بر زندگیشان تاثیر گذار است. متأسفانه بسیاری از این تجربیات دوران کودکی تا زمان بزرگسالی باقی می مانند. تجربیات دوران کودکی بر روابط عاشقانه، زندگی اجتماعی، آموزش و پرورش و … تاثیر گذار است.

تاثیر احساسات دوران کودکی در شکل گیری شخصیت در بزرگسالی

اغلب افراد تحت تأثیر تجربه‌های دوران کودکی خود قرار می‌گیرند، در نتیجه می‌توان گفت احساسات دوران کودکی نقش بسزایی در دوران بزرگسالی زندگی افراد دارد. تجربیات دوران کودکی بر شخصیت و نگرش هر فردی نسبت به شرایط مختلف زندگی تأثیر می‌گذارد، اگر این تجربیات دردناک باشند، موجب بروز بسیاری از درد و رنج ها در فرد می‌شوند، شانس برگشت این ترس‌ها در طول دوران بزرگسالی  بسیار است. برخورد ناعادلانه یک زخم عاطفی است که انسان را به یک فرد با چشم انداز منفی در زندگی تبدیل می‌کند، علاوه بر این، کسانی که در طول دوران کودکی با آن‌ها منصفانه رفتار نشده است، همه چیز را در اطرافشان مورد انتقاد قرار می‌دهند. اگر در دوران کودکی تجربیات همراه با تهاجم داشته باشید، کودک درونی تان که تحقیر شده، دارای عزت نفس پایین بوده، بیرون می آید و عمیق ترین ترس های شما را به نمایش می گذارد بنابراین، طبیعی است که این زخم های احساسی هنوز در درون شما زندگی کنند و امروز شما را تحت تاثیر قرار دهند.

تاثیر آسیب های احساسی دوران کودکی بر بزرگسالی

در حالیکه روابط شکل گرفته در سنین کودکی به رشد کمک می کند اما اگر مخرب و آسیب زننده باشند می تواند تاثیرات منفی بر دوران زندگیِ فرد در سنین بالاتر و بزرگسالی داشته باشد. مواجه شدن کودکان با آسیب های جسمی و عاطفی در سنین کودکی و نوجوانی روی امید به زندگی، روابط و سلامت روان آنها تاثیر بسیار بدی دارد. بررسی ها نشان می دهد آسیب های دوران کودکی همچون آزار و اذیت جنسی، طلاق والدین و مصرف الکل در خانه احتمال ابتلای فرد به بیماری قلبی، سکته مغزی، افسردگی و دیابت را در دوران جوانی یا بزرگسالی زندگی فرد افزایش می دهد. به علاوه، این مشکلات در دوران کودکی خطر بروز رفتارهای پرخطر همچون استعمال مواد دخانیات از جمله روی آوردن به سیگار، قلیان و … را افزایش داده و می تواند به کاهش نرخ امید به زندگی را بسیار افزایش دهد. همچنین این کودکان به دلیل آنکه توسط بزرگسالانی که وظیفه تربیت و محافظت از آنان را بر عهده داشته مورد اذیت قرار گرفته اند دچار احساس عدم اعتماد به دیگران نیز می شوند.

چند مورد از تاثیر آسیب های احساسی کودکان در بزرگسالی

ترس از رها شدگی

کودکان رها شده تمایل دارند راه هایی را برای پر کردن خلأهای خود در زندگی به عنوان بزرگسالان انجام دهند. به همین دلیل است که آنها بیشتر شریک احساسی خود را ترک می کنند و یا از انجام کارهای خود در برابر ترس از رها شدن، برای اولین بار خودداری می کنند. افراد با مسئله رها شدگی باید روی ترس از طرد شدن، دیوارهای فردی، تنهایی و به ویژه تماس فیزیکی بسیار کار کنند و بتوانند آن مشکلات را حل کنند.

مسائل مربوط به عزت نفس

عزت نفس در دوران کودکی، به خصوص در خانواده ها، شکل میگیرد. اگر فرزندانتان را قبول و آنها را همانطور که هستند دوست نداشته باشید، احساس می کنند که دائماً باید تغییر کنند تا انتظارات شما را برآورده کنند. هر کودکی دارای ویژگی ها و توانایی های مختلف است که آنها را منحصر به فرد و متفاوت می سازد. افراد دارای اعتماد به نفس کم، معمولا پر از کارهای ناتمام، تنبل، دلسوز، قابل ترحم و بدبین هستند و به راحتی خجالت زده می شوند به همین دلیل بسیار مهم است که فرزندان ما در دوران کودکی خود، عزت نفس بالایی داشته باشند.

بی عدالتی

برخورد ناعادلانه یک زخم احساسی شدید است که انسان را به یک فرد با چشم انداز بسیار منفی در زندگی تبدیل می کند. علاوه بر این، کسانی که در طول دوران کودکی نسبت به آنها منصفانه رفتار نشده است، همه چیز را در اطرافشان مورد انتقاد قرار می دهند و احساس نا امنی شدیدی می کنند.

اضطراب جدایی

در دوران کودکی، ترس از اینکه به تنهایی یا دور از والدین باشیم، بزرگسالان را ملزم به تربیت و پرورش درست می داند، که باید چیزی را برای به دست آوردن کمی عشق و احساس امنیت و آرامش فراهم کنند. افراد با اضطراب جدایی معمولا خجالتی، دارای حس نا امنی و مطیع هستند.

نتیجه گیری

زخم های احساسی دوران کودکی انسان را به فکر مواجه شدن با زندگی آینده می اندازند. اگر نمی خواهید و قصد ندارید فرزندانتان با آسیب های احساسی رشد کنند، باید در طول تربیت و رشد آنها بسیار مراقب باشید. به یاد داشته باشید که هر کودک منحصر به فرد است و مهارت های خود را در سریعترین زمان به روز رسانی می کند و مسیر را به سرعت طی می کنند. بنابراین، هرگز نباید آنها را با دوستان یا همکلاسی هایشان مقایسه کنید؛ اگر خواستار تغییر رفتار فرزند خود هستید، باید از آن بخواهید با او صحبت کنید تا بدون رفتار ناعادلانه و تنبیه و به صورت دوستانه این مسئله را درک کند.  پس در نتیجه، وظیفه هر پدر و مادر حفظ ارتباط با فرزندان خود است، آنها احساس امنیت می کنند تا در مورد مشکلات و هراس های خود با شما صحبت کنند، و از شما می خواهند هرچه سریعتر راه حل هایی برای مشکلات  ارائه دهید و به آنها برای حل مشکلاتشان کمک کنید.

 

شرکت در مجموعه دوره های مهارتی

دوره های پیش رو مدرسه کسب و کار آیا

دوره MBAدوره DBA

فروش حرفه ای و مذاکره

مهارت فردی 2هوش هیجانی