تله تنبیه

تله تنبیه، آخرین تله از سری تله های جفری یانگ می باشد که در حوزه گوش به زنگی بیش از حد و بازداری قرار دارد. باور افراد گرفتار در این تله این است که کار اشتباه فقط با تنبیه درست می شود و نه بخشش. اگر اطرافیانشان مرتکب اشتباه و خطایی شوند به شدت با آن ها برخورد می کنند و هرگز آن ها را نخواهند بخشید و حتی به آن ها اجازه نمی دهند که دلیل این اشتباه را توضیح دهند. این افراد همیشه اولین نفر خودشان را تنبیه می کنند، پس انتظار نداشته باشید که به سادگی خطای شما را نادیده بگیرند. در ادامه مطلب ” تله تنبیه “ با مدرسه کسب و کار آیا همراه باشید.

افراد گرفتار در تله تنبیه، معتقدند تمام تنبیه های آن ها بجا و به نفع شما است که بعدا متوجه خواهید شد این برخوردهای شدید یک لطف بوده و نه تنبیه. انتظار ندارید که افرادی با این ویژگی ها ظاهر مهربان و خوشرویی داشته باشند! این افراد اغلب قیافه عصا قورت داده و عبوس و ترسناکی دارند تا حساب کار دستتان باشد که کوچکترین خطایی مساوی تنبیه است. شاید اگر بگوییم شخصیت خانوم بزرگ در سریال تولدی دیگر هم به این تله گرفتار شده بود، درک آن برای شما راحت تر باشد.

عواملی که باعث شکل گیری تله تنبیه می شوند

  • والدین تنبیه گری داشتید که اگر مرتکب اشتباه کوچکی می شدید، فورا خشمگین می شدند و شما را کتک می زدند.
  • والدینتان به شما محبت های مشروط می کردند؛ به عنوان مثال اگر معدلت بیست بشه تو رو دوست داریم. باید بدانیم که محبت، باید بی قید و شرط و بی بهانه باشد نه در گرو شرط و شروط!
  • والدین شما معیارهای سرسختانه داشتند و اگر استانداردهای آن ها را رعایت نمی کردید، مورد سرزنش و تنبیه قرار می گرفتید.
  • آخرین ریشه تحولی این است که معیارها و استانداردهای های سطح بالا برای خودتان در نظر گرفته اید و تصور می کنید که با انتقاد و تنبیه سخت و افراطی، پیشرفت خواهید کرد. شما سخت گیرترین منتقد خودتان می شوید و هیچ پیشرفتی شما را راضی نمی کند و دائما خود را سرزنش می کنید که تو بی عرضه ای، تو نمی تونی و… .

چگونه با این تله مقابله کنیم؟

هدف اصلی درمان این است که فرد نسبت به خود و دیگران روحیه تنبیه گرایانه کمتری داشته باشد و به این باور برسد که تنبیه حلال همه مشکلات نیست و گاهی با یک تذکر بجا و درست هم می توانیم از تکرار اشتباهات جلوگیری کنیم. شما باید بدانید که فقط خودتان درگیر این تله نیستید، بلکه دیگران را هم درگیر خواهید کرد. بنابراین سعی کنید بجای تنبیه از رفتارهای توصیفی استفاده کنید؛ یعنی به دیگران بگویید که اشتباهاتشان چه پیامدهایی را در پی خواهد داشت تا آگاهانه و بدون زور و خشونت از انجام و تکرار اشتباهات خود، خودداری کنند.

اگر کودک شما، کارمندتان و یا هرشخص دیگری مرتکب خطایی شد از آن ها بخواهید که پیامدهای مثبت و منفی آن خطا را یادداشت کنند تا از این طریق به کار اشتباه خود پی ببرند و به اصلاح آن بپردازند. در آخر باید بگوییم که تنبیه اصولی برای پیشرفت هر شخص لازم و ضروری است اما زمانی تاثیر منفی دارد که شما بیش از اندازه و بدون دانستن دلیل به انجام این عمل بپردازید.

بنر تله های زندگی یانگ