زبان بدن جو بایدن و دونالد ترامپ

در این سری از مقالات زبان بدن ،این بار به سراغ نامزد های ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا 2020 ، رفته ایم و در زبان بدن این دو نفر را مورد بررسی قرار دادیم.

دیگر همه با دونالد ترامپ،تاجر و سیاست مدار مشهور آمریکایی و البته رییس جمهور دوره چهار سال اخیر،اشنا هستیم.جو بایدن نیز،کاندیدای ریاست جمهوری در حزب دموکرات می‌‌باشد.بد نیست حالا که بحث انتخابات در این چند روز،بسیار داغ شده،ما نیزحرکات این دو نفر را تحلیل کنیم و زبان بدن آنها را زیر ذره بین قرار دهیم.

سیاست مدار ها،افرادی بسیار کاردان و باهوش هستند و بر حرکات خود تسلط کامل دارند.آنها سعی می کنند با استفاده از سکوت،منظور خود را به طرف مقابل برسانند.شما می‌‌توانید در در نوع لباس پوشیدن،لبخند زدن،دست دادن یا حتی راه رفتن آنها،متوجه بشوید.همه این حرکات،مفاهیم گسترده ای در خود دارد و وقتی شما دقت کنید،به نوعی انگار دارید تئاتری بی کلام مشاهده می کنید.زبان بدن،به آنها اجازه می دهد که قدرتمند تر،جلوه کنند.حال باید دید که چقدر می توانند در بازیگری،موفق باشند؟چقدر می توانند حرکات خود را کنترل و حساب شده پیش ببرند؟و شما چطور می توانید این زبان بدن را متوجه بشوید؟

یکی از تکنیک های قابل تامل این بازیگران عرصه سیاست،جلب کردن توجه ها را به خودشان است.اندکی به مناظره ها نگاه کنید.میان جمعیت افسار گسیخته ای که افراد آن مشخص نیست چه کسانی هستند،سیاست مداران را می‌‌بینید.ولی جالب است که خیلی زود متوجه می‌‌شوید و تشخیص می-دهید.چرا؟جواب بسیار ساده است: زیرا ما همیشه متوجه سیاست مدار ها می‌‌شویم.آنها همیشه از حرکات دست و سر خود،مثل اشاره زدن یا دست تکان دادن،بیننده را مخاطب خود می‌‌کنند.آنها به خوبی باخبر هستند که دوربین های زیادی در اطراف وجود دارند که پیاپی در حال عکس گرفتن هستند.

در منظره ها دقت کنید.همیشه در پیرامون یکدیگر و در نزدیکی هم،می‌‌نشینند یا می‌‌ایستند و در اکثر گفتگوها،با دست به یکدیگر اشاره می‌‌زنند.با اینحال،فاصله آن ها باید بیشتر از هفت فوت باشد تا اختلاف قد دیگری به چشم نیاید و مخاطب درگیر یکی از آن دونفر نشود.همچنین،صحنه به رنگ آبی بسیار ملایم در می‌‌آید تا مغز بیننده تسکین یابد سپس،با پوشیدن تکه ای لباس مورد نظر به رنگ قرمز مانند کراوات،بدون اینکه بفهمید،پرچم آمریکا را برای شما تداعی می‌‌کنند و به شما اهمیت این مسئله را،نشان می‌‌دهند.استفاده از رنگ پایه قرمز و آبی و سفید،از 20 سال پیش تا کنون به شدت مورد استقبال قرار گرفته و هر دهه بیشتر مورد اهمیت واقع می‌‌شود.این بخشی از تئاتر و استفاده از عناصر غیر کلامی ست.شما نمی‌‌دانید،اما بازیگران بیشتر از آنچه که فکرش را بکنید روی شما تاثیر می‌‌گذارند!

مورد بعدی،ژست های این افراد است.مخاطبان،به حرف ها و گفتگو های طرف مقابل،توجه نشان میدهند.اما مطمئن باشید،زمانی این گفتگو جذاب و تاثیرگذار خواهد بود،که همراه با حرکات بدن باشد.شما ممکن است محو سخنان بازیگر،زمانی که مجری از او سوالی می‌‌پرسد،بشوید.ولی به حرکاتش نیز دقت کنید.

لبی که می‌‌گزد،یقه ای که شل یا درست می‌‌شود یا چشمانی که جمع می‌‌شود.برای مثال،زمانی که در حال سخن گفتن هستند،پیشانی شان ممکن است چین بخورد که نشان از پریشانی آنها دارد یا از سوالات طرف مقابل،خوشش نیامده و به اصطلاح کمی در خود فرو می‌‌رود و پریشان می‌‌شود.

ژست بعدی می تواند حاکی از تردید باشد.وقتی بازیگر گلوی خود ر صاف میکند،در واقع آماده است تا طرف مقابل خود را محکوم کرده و سیخ بکشد!یا شانه هایشان را به سمت بالا می‌‌برند تا برتری خود را به همه نشان دهند و بالعکس،پایین آوردن شانه و ایستادن با تنش، شما را مغلوب و بی اعتماد به نفس جلوه می‌‌دهد.گاهی اوقات آنها دستان خود را تقریبا به حالت گره، در می‌‌آورند و انگشتان شست را به سمت بالا می‌‌گیرند.از نظر کارشناسان،بالا یا پایین بودن این انگشت های شست،متواند نشانه وجود یا عدم اعتماد به نفس در شخص باشد.هیچ چیز مانند حرکات دست، نمیتواند حالت شما را گزارش دهد.وقتی که سرانگشتانتان را به هم می‌‌چسبانید یا دست هایتان را به هم گره می‌‌کنید،در واقع دارید این حس را که”من پریشانم و دارم با مشکلی دست و پنچه نرم می‌‌کنم” به مخاطب منتقل می‌‌کنید.

یکی از مواردی که مطمئن هستم کسی دقت نمی‌‌کند،لمس چشم با انگشت می‌‌باشد.بازیگر مقابل،کلافه است و به نوعی می‌‌خواهد با این حرکت،خود را تسکین دهد.و باور کنید قابل اجراست.زیرا زمانی که به پلک شان را لمس می‌‌کنند،به عصب آنجا دست زده به مغز پیامی فرستاده می‌‌شود تا ارام شود.در واقع آنچه می‌‌رسانند،علاقه نداشتن به بحث مورد نظر است.روشی نسبتا موقت اما تاثیر گذار که شما نیز در مواقعی که در موقعیت استرس زا قرار گرفته اید،برای تسکین دادن خود،می‌‌توانید استفاده کنید.البته مواردی نیز هست که بازیگران سیاسی،بدون برنامه ریزی این حرکات را انجام می‌‌دهند.

برای مثال،در انتخابات 2016،شما دونالد ترامپ را مشاهده می‌‌کنید که پست سر هیلاری کلینتون ایستاده و میمیک چهره اش،تغییر می‌‌کند.این سری مسائل،می‌‌تواند آغازگر یک تنش میان دو سیاست مدار باشد و اقداماتی را به وجود می‌‌آورد که نتیجه واکنش یک نامزد دیگر است و در همان سال،نوع دیگری از اقدامات پیش بینی نشده ای را مشاهده می‌‌کنید که براساس حس آن لحظه ی شخص،پیش می‌‌آید.مثلا استفاده از دست برای شوخی یا دست ندادن و در اینجاست که اصالت شخص،مشخص می‌‌شود و به راحتی می‌‌توان از ذهن و قلب طرف،باخبر شد.

بدیهی ست که حرکات و ارتباطات،با یکدیگر یکی هستند.زمانی که شما با کسی دست نمی‌‌دهید،یعنی اصلا به او توجه نمی‌‌کنید یا مهم نیست.در نتیجه کمتر کسی تمایل دارد،با شما ارتباط برقرار کند ولی اگر می‌‌خواهید با اقتدار جلو کنید،باید حرکاتی صاف داشته باشید البته، این را هم گوشزد کنیم که حرکات شما،باید به چشم بیاید.یعنی کاری کنید مردم شما را ببینند.

اما صبر کنید.زیاد از حد واکنش نشان ندهید، زیرا انسان ها،بسیار روی زبان بدن حساس هستند و اگر شما با جدیت انگشتتان را به طرف کسی بگیرید،خب مشخصا پیامی منفی دارد.انگشتتان را جمع کنید و در عوض،کف دستتان را به صورت عمودی اشاره بزنید.این اشاره به کسی توهین نمی‌‌کند.در طی مناظرات،اکثر  نامزد ها،از این روش بسیار استفاده کرده اند.ولی معروف ترین روش،دست مشت شده در حالیکه انگشت شست به سختی بیرون زده و ما آن را به کرات در نامزد های مرد،مشاهده می‌‌کنیم.

یکی دیگر از سری حرکات تکرار شده در مناظرات، تاکید مطلب است.نوک انگشت شست و اشاره را بچسبانید و به شکل دایره دربیاورید.سپس چندین بار در طی حرفهایتان برای تاکید،این حرکت را تکان دهید.این گونه شما مخاطب را ناخواسته،وادار به پذیرش موضوع دلخواهتان می‌‌کنید.در عوض، دست هایتان رابلا ببرید و از هم باز کنید و کف دستان خود را نشان دهید.در این روش،شما به مخاطب خود،این پیام را می‌‌رسانی که حاضر به پذیرش نظر او هستید و از هر ایده ای استقبال می‌‌کنید.

نامزد ها برای قانع کردن طرف مقابل خود با دلایل و اسناد،کف دست هایشان را به صورت عمودی چندین بار بالا و پایین می‌‌برند.آنها در اصل،می‌‌خواهند به شما بفهمانند که حق با آنهاست.بسته به واکنش طرف مقابل،این حکرت می ‌‌تواند تند یا آهسته باشد.هرچه سریع تر باشد،عصبانیت و تلاش فرد را نشان می‌‌دهد و بالعکس.و زمانی که ادعای صداقت می‌‌کنند،دستشان بر سینه شان قرار می‌‌دهد.این نکته واقعا حائز اهمیت است که مجرمان از این روش استفاده نمی‌‌کنند و در اصل بی گناهان به صورت ناخواسته،این حرکت را زیاد تکرار می‌‌کنند.البته ما نمی‌‌توانیم بگوییم وقتی یک سیاست مدار این حرکت را انجام داد،پس او انسان صادقی ست.یادتان نرود که عرصه سیاست،فرقی با تئاتر و نمایش ندارد.

اما سوالی که معمولا در این قسمت برای همه پیش می‌‌آید،تکرار حرکات دست سیاست مدار هاست.آنها معمولا به کرات،حرکات خود را تکرار می‌‌کنند.اما گاهی پیش می‌‌آید که روز خسته کننده ای داشته باشند و نتوانند آنطور که باید،از زبان بدن خود استفاده کنند.

بیایید بار دیگر حرکات دونالد ترامپ را مورد بررسی قرار دهیم: احتمال زیاد،مورد علاقه ترین حرکت او،صحبت کردن باشد.و صد البته حرکت معروف انگشت شست و اشاره بهم چسبیده.گاهی اوقات او آرنج های خود را به همراه کف دستان باز،مدام به یکدیگر نزدیک می‌‌کند تا تاکید بیشتری روی گفته هایش داشته باشد.زمانی که نمی‌‌خواهد حرف مورد علاقه اش را بشنود،چشمانش رو به پایین و کف دستش را بالا می‌‌آورد.

همچنین، برای تحقیر کردن طرف مقابل، گوشه ی لبش را به نشانه پوزخند بالا می‌‌برد یا به هم می-فشارد.او لب هایش را به جهت چپ یا راست می‌‌کشد تا نشان دهد از سوال شما خوشش نیامد،یا در مواردی دیگر از شخص شما،خوشش نمی‌‌آید.هرچند از او خواسته می‌‌شود که اینکار ها را انجام دهد.اگر دقت کنید،زمانی که ترامپ در کاخ سفید است،رفتار محتاطانه ای تری به خود می‌‌گیرد و ما فقط این حرکات خاص اورا در تلویزیون یا برنامه های تلوزیونی مشاهده می‌‌کنیم.

حالا به سراغ نقطه مقابل او،جو بایدن می‌‌رویم.بایدن نسبت به ترامپ،حرکاتش کمتر شناخته شده است.مولفه اول بایدن،لمس پرتکرار لب هایش است.این یک حرکت متفکرانه ست که اکثر مردم آن را انجام می‌‌دهند.بایدن این حرکت را،زمانی که می‌‌خواهد نکته ای را بیان کند،انجام می‌‌دهد.و وقتی چشم هایش را بهم می‌‌زند و صدایش را ناگهان آرام تر می‌‌کند،می ‌‌خواهد بر جمله مورد نظرش تاکید کند.

بایدن وقتی لب هایش را به یکدیگر می‌‌فشارد در حدی که ناپدید می‌‌شود،در اصل چیزی او را آزار می-دهد.اکثر مردم فکر می‌‌کنند این حرکت او انگار به نوعی فریبکارانه ست.این تفکر حداقل در مورد بایدن،به کل اشتباه است و ارتباطی به فریب دادن،ندارد.

این حرکات در اصل،به ما کمک می‌‌کند که افکار خودمان را واضح تر به مردم برسانیم.مردم به ندرت آنچه را که گفته اند به یاد می‌‌آورند،اما تمایل دارند که تصاویر را به خاطر بسپارند.جرکات بخشی از ارتباطات است،برای همین محققان اصرار دارند که زبان بدن خود را تقویت کنیم تا تاثیر بهتری بر مردم داشته باشیم.حتی آموزش هایی در سرتاسر جهان برای این مقوله مهم،در نظر گرفته شده است.زبان بدن خود را ارتقا دهید تا در عصر ارتباطات، بتوانید موفقیت خود را چند برابر کنید.