سخنوری و فن بیان

انسان ها از بدو تولد نیاز دارند که به دیگران برای رفع نیازهای خود پیام برسانند. در حقیقت یک نوزاد به نوعی با زبان بدن خود پیامش را به والدین می رساند. بعدها که بزرگ تر می شود صحبت کردن را برای انتقال پیمام فرا می گیرد و اکثر پیام های خود را از این طریق منتقل می کند. هر چند که همچنان و تا پایان عمر نیز از زبان بدن در کنار زبان گفتار استفاده خواهد نمود. اما یک فرد بالغ برای داشتن نفوذ کلام و موفقیت در مذاکرات و مراودات خود قطعا باید به اصول سخنوری و فن بیان آشنایی کامل داشته باشد. هر چند شاید صحبت کردن یک مقوله بسیار ساده و پیش پا افتاده از نظر بسیاری به نظر بیاید، اما واقعیت این است که نوع حرف زدن و ترکیب آن با زبان بدن می تواند نقش بسیار مهمی در موفقیت سخنرانی ما داشته باشد وهرگز نباید این مساله را سهل بشماریم. در ادامه بیشتر به نکات و اصول سخنوری و فن بیان خواهیم پرداخت. با ما همراه باشید.

اعتقاد به صحت گفته های خود (سخنوری و فن بیان)

اولین موردی که باید در نظر داشت این است که اگر می خواهید دیگران حرف شما را باور کنند ابتدا خود به حرف های خود ایمان داشته باشید. شما به عنوان مثال به مزایا و ویژگی های کالایی در جمعی اشاره می نمایید و در واقع آن را معرفی می نمایید، اگر خودتان در مورد استقفاده از آن مردد باشید بدون شک نخواهید توانست به خوبی مفهوم اعتمادزایی را به مشتریان منتقل نمایید. بعضا ممکن است اینقدر حرف های شما برای آن ها غیر قابل باور باشد که مورد تمسخر قرار بگیرید.

با تمام گذاشتن بحث برای جذب شوق مخاطب (سخنوری و فن بیان)

اگر دیدید که صحبت های شما با شوق طرف مقابل مواجه نشده وی را تشنه کنید. سعی کنید بحث را به جای حساسی رسانده و نیمه تمام برای جلسه بعد بگذارید تا وی مشتاق شنیدن ادامه صحبت های شما شود. بدین منظور همه چیز را کامل توضیح ندهید. فرض کنید شما مدرس علمی هستید و می خواهید با سخنرانی دانش آموزان را جذب کنید. بنابراین باید سخنان خود را به گونه ای تنظیم کنید که دانش آموز برای شنیدن باقی آن شوق زیادی پیدا کند.

منظم و غیر پراکنده صحبت کردن (سخنوری و فن بیان)

اینکه سخنان شما پراکنده نباشد می تواند تاثیر زیادی روی نفوذ کلامتان داشته باشد. اگر در حال سخنرانی برای حضار هستید یادتان باشد که نظم می تواند توجه افراد را به صحبت های شما جلب کند. اما اگر پراکنده حرف بزنید احتمالا توجه افراد به خود شما و نحوه سخنوری تان جلب می شود. هدف این نیست که به سخنوری شما توسط مخاطبان توجه شود. بلکه شما باید مفهوم خودتان را به خوبی به آن ها منتقل کنید.

بی توجه بودن به اشتباهات خود در حین صحبت

باید در نظر داشت که هیچ کس به اندازه خود سخنران متوجه اشتباهات خود نمی شود. همچنین حتی ماهرترین و مشهور ترین سخنرانان هم در طول صحبت کردن در ملا عام دچار گرفتگی زبان یا اشتباهات لفظی یا حتی ایراد در بیان برخی حرف های خود می شوند یا احیانا مطلبی را اشتباهی ادا می کنند. سخنران موفق کسی است که اشتباهات احتمالی سخنوری او را تحت تاثیر قرار ندهد. در حقیقت وی باید بتواند خود را به خوبی کنترل کرده و پس از وقوع هر اشتباهی به هم نریزد و بتواند دوباره شرایط را برای خود مهیا کرده و به درستی کار را ادامه دهد. نباید پنداشت که یک ایراد در ادای کلمات از نفوذ کلام در مخاطبان می کاهد. پس باید سعی داشت ادامه سخنرانی را به درستی و با اعتماد بنفس ادامه داد. زیرا کاهش اعتماد بنفس در اثر اشتباهات در حین صحبت، می تواند به کاهش نفوذ کلام بیانجامد.

اصل سادگی در کلام (سخنوری و فن بیان)

ابتدا مهم است که بدانید برای چه افرادی سخنرانی می کنید. اگر به عنوان مثال آن ها اساتید دانشگاه باشند قطعا باید لحن و انتخاب کلمات شما با کارگران زحمتکش یک کارخانه متفاوت باشد. اما اگر نمی دانید مخاطبان شما در چه سطحی هستند بهتر است اصل سادگی در کلام را رعایت فرمایید. لزوما ثقیل حرف زدن نشانه دانایی و تسلط شما نیست. شما در وهله اول باید به سخنان خود توجه کنید و سپس آن ها را مثل آب روان جاری سازید. عامل پیوند شما و مخاطب همین بی توجهی به افکار مخاطبان است؛ چون شما تک تک افراد حاضر در جلسه را نمی شناسید و منطقی است که احساس درونی تمام افراد برای شما قابل درک نباشد.